கதைகள் · The legends

ஔவைக் கதைகள்

Six tales the language keeps telling — a life told the way Tamil remembers it.

௧ / ௬
← → அம்புக்குறிகள் · arrow keys
பா ட ல்
தொடக்கம் · Origin

பாணர் வீட்டுக் குழந்தை
The singer's child

பிறந்தவுடன் பிரிக்கப்பட்ட குழந்தையை, பாணர் குடும்பம் ஒன்று எடுத்து வளர்த்தது. ஒரு நாள், வளர்ப்புத் தந்தை பாதியில் நிறுத்திய பாடலை அந்தச் சிறுமி அப்படியே எடுத்து முடித்தாள் — சொல் தவறாமல், சீர் பிறழாமல்.

வீடே அதிர்ந்து நின்றது. இவள் வாயில் தமிழ் தானாக வாழ்கிறது என்று அன்றே தெரிந்தது.

“பாதியில் நின்ற பாட்டை, குழந்தை முடித்தது.”
In English

Adopted at birth by a family of Panar singers, the child stunned her parents by completing an unfinished song — word-perfect. Tamil, it seemed, already lived in her.

வரம் · The boon

முதுமை என்னும் வரம்
The gift of old age

அழகும் புகழும் வளர்ந்ததும் திருமணப் பேச்சுகள் வந்தன. ஆனால் அவள் வேண்டியது வேறு — தடையில்லாத வாழ்வு; தமிழுக்கே உரிய வாழ்வு. விநாயகரை நோக்கி வேண்டினாள்: “இளமையை எடுத்துக்கொள்; முதுமையைத் தா.”

அந்தக் கணமே கூந்தல் நரைத்தது; முதுகு வளைந்தது. கிழவியின் உருவில், எங்கும் செல்லும் சுதந்திரம் கிடைத்தது.

“இளமையை எடுத்துக்கொள்; முதுமையைத் தா.”
In English

When marriage threatened to end her freedom, she prayed to Ganesha to take her youth. She rose an old woman — and walked out free, a wandering poet for the rest of her days.

சங்க காலம் · Sangam

அதியமானின் நெல்லிக்கனி
The eternal gooseberry

அதியமான் நெடுமான் அஞ்சியிடம் அரிய நெல்லிக்கனி ஒன்று வந்தது — உண்டவர்க்கு நீண்ட ஆயுள் தரும் கனி. அரசன் அதைத் தான் உண்ணவில்லை; ஔவைக்குக் கொடுத்தான்.

நான் வாழ்ந்தால் ஒரு நாடு; நீ வாழ்ந்தால் தமிழ் — என்பதே அவன் கணக்கு. அவன் வீழ்ந்தபோது அவள் பாடிய கையறுநிலைப் பாடல்கள் புறநானூற்றில் இன்றும் ஈரமாக நிற்கின்றன.

“நீ வாழ்ந்தால், தமிழ் வாழும்.”
In English

The chieftain Athiyaman gave her the rare gooseberry of long life instead of eating it himself — if she lived on, Tamil would. Her elegies for him still stand in the Purananuru.

பழமுதிர்சோலை · Murugan

சுட்ட பழம், சுடாத பழம்
The roasted fruit

நடந்து களைத்த ஔவை, நாவல் மர நிழலில் அமர்ந்தாள். மரத்தின் மேல் ஓர் இடைச்சிறுவன்: “சுட்ட பழம் வேண்டுமா, சுடாத பழமா?” சிறுவனின் அறியாமை என எண்ணி, “சுடாத பழம்” என்றாள்.

மரம் உலுங்க, பழங்கள் மண்ணில் விழுந்தன. மணலை ஊதி ஊதி எடுத்தாள். “பாட்டி, பழம் அவ்வளவு சூடா?” — அந்தக் கணம் புரிந்தது: இது சாதாரணச் சிறுவன் இல்லை. முருகன் புன்னகைத்தான்; கற்றவளின் செருக்கு கரைந்தது.

“சுட்ட பழம் வேண்டுமா? சுடாத பழம் வேண்டுமா?”
In English

Under a jamun tree, a cowherd boy asked if she wanted her fruit “roasted or unroasted.” When she blew the sand off the fallen fruit, he teased — “so the fruit is hot?” Outwitted, the great poet bowed: the boy was Murugan himself.

அ ரி து
உரையாடல் · The dialogue

அரியது எது?
What is rarest?

வெளிப்பட்ட முருகன் கேட்டான்: “உலகில் அரியது எது?” ஔவை பாடினாள் — மனிதராய்ப் பிறத்தல் அரிது; பிறந்தாலும் குறையில்லா உடல் அரிது; அதற்கு மேல் ஞானமும் கல்வியும் அரிது; எல்லாவற்றிலும் அரிது, தானமும் தவமும்.

கல்விச் செருக்கை இழந்த அன்றே, ஆழ்ந்த ஞானம் அவளுக்குக் கிடைத்தது.

“அரிது அரிது! மானிடராய்ப் பிறத்தல் அரிது.”
In English

Murugan asked what is rarest. Her answer is still recited: human birth is rare; a whole body rarer; learning rarer still; rarest of all, a giving and disciplined heart.

நிறைவு · The ascent

கயிலைக்கு முன்னே
First to Kailash

சுந்தரர் கயிலைக்குப் புறப்பட்டதைக் கேட்டு, ஔவை தன் விநாயகர் பூசையை அவசரமாக முடிக்க முனைந்தாள். விநாயகர் தோன்றி, “அவசரம் வேண்டாம்; நிறைவாக வழிபடு” என்றார்.

முழு மனதுடன் பூசை முடிந்ததும், தும்பிக்கையால் தூக்கி — சுந்தரருக்கும் முன்பே — கயிலையில் சேர்த்தார். நிதானமே விரைவு ஆனது.

“அவசரம் வேண்டாம்; நிறைவாக வழிபடு.”
In English

Hurrying her puja to follow Sundarar to Kailash, she was stopped by Ganesha: worship fully, without haste. When she finished with a whole heart, he lifted her in his trunk — and she reached Kailash first.